Burgemeester Moons van Maarheeze *Weert 28-3-1851 †Maarheeze 23-3-1924

Burgemeester Moons Foto: J.Biemans

Deze burgemeester heette voluit Carolus Nicolaus Josephus Moons en werd op 28 maart 1851 als zoon van een apotheker te Weert geboren.
Moons was reeds gemeenteontvanger, toen hij bij Koninklijk Besluit van 26 februari 1906 als opvolger van J.A. Schepens tot burgemeester van de gemeente Maarheeze werd benoemd. Onder zijn leiding kreeg Maarheeze een heel ander aanzien: in de eerste decennia van de twintigste eeuw vonden diverse ontginningen plaats, die hij vaak met de veldwachter bezocht. In 1913 kreeg Maarheeze een station en in 1919 werd de St. Josephschool gebouwd. Momenteel in gebruik als multifunctioneel maatschappelijk ontmoetingspunt gericht op welzijn en cultuur met de naam ‘onze school’

‘Onze School’

Burgemeester Moons overleed te Maarheeze op 23 maart 1924.

Naar hem is de Moonslaan vernoemd.

Deze weg verbindt de Stationsstraat met de Klaterspeelweg, welke laatste parallel aan de rijksweg A2 richting Leende loopt. Ongeveer halverwege de Moonslaan is de kruising met De kleine Bruggen-Vogelsberg. De weg heette aan het begin van deze eeuw Leenderweg, een naam die voor zichzelf spreekt. Deze naam werd veranderd in Burgemeester Moonslaan en ingaande 15 oktober 1972 verviel het woord Burgemeester, zodat de naam nu Moonslaan is.

Burgemeester Moons werd in 1924 opgevolgd door J.M.H. Klardie, in wiens periode de gemeente Maarheeze werd samengevoegd met die van Soerendonk (incl. Gastel en Sterksel) per 1 januari 1925.
Bron:
Aa-kroniek 1983-01;Straatnamen (I) door Jac. Biemans en Harrie Jaspers.

Rijksmonument R.K. kerk Onze Lieve Vrouw Visitatie Kerkstraat 10 Budel

De  parochiekerk van Budel behoorde vanaf de tiende eeuw tot de bezittingen van de kapittelkerk van O.L.V. te Aken. Het was voor die tijd dus gebruikelijk dat ook de Budelse kerk aan Onze Lieve Vrouw werd opgedragen. Het is niet bekend wanneer de toevoeging “Visitatie”ontstaan is.
De huidige kerk werd aan het begin van de 20e eeuw gebouwd op de plaats waar ook de oude kerk stond. Dit voorgaande kerkgebouw was erg bouwvallig geworden, vooral de oude toren was in zeer slechte staat. In 1902 werd besloten de oude kerk af te breken. De toenmalige pastoor deed een geslaagd beroep op de mildheid van de parochianen. Hij hoefde maar een keer rond te gaan om de benodigde middelen voor de eerste fase bij elkaar te krijgen. Terwijl de oude kerk nog in gebruik was werd de eerste fase van de nieuwe kerk gebouwd. Het werd een neogotische kerk met hoge toren en spits.
Architect was Caspar Franssen uit Roermond en de eerste fase (1902-1904) werd gebouwd door aannemer G. Mestrum uit Venlo. Nadat de eerste fase gereed was, was het geld op. De nieuwe pastoor F. van Baars  deed opnieuw met succes een beroep te doen op de mildheid van de parochianen. In 1910 werd de bouw daarop hervat, in 1912 werd de kerk compleet in gebruik genomen en in 1915 geconsacreerd.
Twee 15de-eeuwse gedenkstenen van de oude kerk zijn in de nieuwe kerk, aan de kerkhofzijde ingemetseld.

Lees het hele verhaal…. (met meer foto’s en links)

Open kerk:
Seizoen 2018
Vanaf 16 april 2017 tot 1 oktober 2018:
Elke dag ‘s middags van 14:00 – 16:00 uur. (ook in het weekend).
De Mariakapel is het hele jaar door geopend van 9:00 tot 17:30 uur.

Bidprentje van Charles Verkuylen uit Budel Schilder en musicus 1883-1940

In 1839 vestigde zich het echtpaar Gerardus en Elisabeth Verkuijlen-Hartmann in Budel. Gerardus was schilder van beroep. Het gezin Verkuijlen telde tien kinderen, waarvan er vier voor het kloosterleven kozen; oudste zoon Jan zette het schildersberoep van zijn vader voort. Jan Verkuijlen (1840-1904) trouwde met Melanie Bosschaerts; zij kregen zes kinderen, waarvan op zijn beurt oudste zoon Charles (*1883) de schilders traditie voortzette. Charles trouwde drie maal. Zijn eerste vrouw Petronella Baeten overleed in 1915 kort na de geboorte van hun derde kind. Zijn tweede vrouw Wilhelmina Peeters overleed in 1917 in het kraambed. Charles huwde daarna in 1918 met Adèle Perrée; zij overleed in 1931 op 44-jarige leeftijd. Charles bleef achter met vier kinderen: twee uit zijn eerste huwelijk en twee uit zijn derde.

Charles Verkuijlen was saxofonist bij fanfare ‘de Volharding’ en bij de toneelclub was hij regisseur. Het leven van Charles eindigde in 1940 tragisch. Tijdens de jaarlijkse bedevaart naar de Stille Omgang in Amsterdam raakte hij te water en verdronk jammerlijk in een Amsterdamse gracht. Charles werd 56 jaar oud.

Meer over bidprentjes met een verhaal…

Waterkuil Grensweg / Cranendoncklaan Gemeentelijk monument in Budel

De waterkuil op de hoek van Grensweg en Cranendoncklaan in Budel is een gemeentelijk monument. De kuilen werden geen waterkuil genoemd doch ofwel brandkuil, poel, vlotkuil of rootkuil. Deze laatste twee benamingen omdat vroeger de boeren vlas verbouwden en het vlas lieten roten in het water van de kuil. Vandaar de naam. De kuilen werden door de buurt overal voor gebruikt gewoon als drinkwater voor het vee, brandkuil, voor het roten van vlas en het weteren (witteren) van hout (hard laten worden).

Deze kuilen werden op veel plaatsen aangelegd, bijna in ieder buurtschap en er werd door de gemeente op toe gezien dat ze bijgehouden werden. Vooral omdat vroeger de huizen allemaal rieten daken hadden en er geregeld brand voorkwam. Dus dan moest er in de buurt water voorhanden zijn.

Later was dat natuurlijk niet meer nodig en zijn ze bijna overal verdwenen.
Foto’s van 10 april, 5 juli en 7 augustus 2018 (Extreem droge zomer)

 

Foto 10 april 2018. De kuil staat goed vol.

Foto 5 juli 2018. het grondwater is flink gezakt

Foto 7 augustus 2018. De kuil staat droog.

Natuurgebied De Weerter- en Budelerbergen

Tussen Budel en Weert ligt een gebied van zand, heide en dennenbos. Het zuidelijk en westelijk deel van de Weerter- en Budelerbergen  bestaat uit stuifzandgebieden met nog ‘actieve’, ‘wandelende’ stuifduinen. Verspreid staande vliegdennen, heide, droge graslanden met buntgras en Zandzegge en uitgestrekte naaldhoutbossen bepalen hier het beeld.
Naaldhoutbossen met Grove den overheersen het noordelijk en oostelijk deel.
Een langgerekte, noord-zuid georiënteerde zandvlakte die door het gebied loopt, markeert de grens tussen Noord-Brabant en Limburg. De eerste verstuivingen in het gebied zijn reeds bekend vanuit de Bronstijd, 3 tot 4.000 jaar geleden. De boeren in de Middeleeuwen en later gebruikten veel heideplaggen en strooisel in hun potstal, waardoor er nog meer verstuiving plaats vond. In de 19e eeuw werden er veel dennenbossen aangeplant, die zorgden voor stuthout in de mijnen. De bossen legden voor een groot deel het stuifzand vast. Het gebied wordt doorsneden door de goederenspoorlijn ‘De IJzeren Rijn’ (sinds 1991 niet meer actief).
Het grootste deel van het gebied is sinds 1956 eigendom van het Ministerie van Defensie en wordt nog steeds gebruikt als militair oefenterrein, ‘Weerterheide’ en ‘Boshoverheide’ genaamd. Er zijn diverse wandelroutes.
Het gebied wordt begrensd door De Loozerheide en het fabrieksterrein van de zinkfabriek.
In het gebied is ook een crossterrein.Flora: Vliegdennen, heide, buntgras, Zandzegge, haarmos of korstmossen (met de namen gevlekt heidestaartje,  stuifzandstapelbekertje, wit sterschoteltje, rode heidelucifer)  en naaldbomen.
Fauna: zeldzame vlinders en libellen, Nachtzwaluw, Grauwe vliegenvanger, Tapuit, Boomleeuwerik, Graspieper, Veldleeuwerik, Kneu, Groene specht, Zwarte specht, Ransuil, Havik, Buizerd, Groene zandloopkever, Bastaardzandloopkever, Driehoornmestkever, Veldkrekel, Blauwvleugelsprinkhaan, Heidevlinder, Zilveren zandbij, Rupsendoder, Levendbarende hagedis, Wild zwijn.
het gebied is onderdeel van Kempenbroek.
Foto’s Toine Saanen
Klik hier voor alle foto’s…..
Bron: Erwin Christis en Jan van der Straaten, Het Kempen-Broek,. 2014

Het Schepenhuis, Markt 1, Budel

Het Schepenhuis, Markt 1, 6021 CD Budel

Rijksmonument 11265 Gebouwd omstreeks 1771, gerestaureerd in 1860 en 1982.

Het oudste bouwplan van het Schepenhuis dat is teruggevonden, dateert uit 1771 en werd getekend door Hendrik Verhees. Een kopie is nu nog ingelijst te bewonderen in het Schepenhuis. In de linkerbovenhoek van dit plan staat de volgende tekst te lezen: ‘Projekt Van en om te maken een Nieuw Botter Huys en Secretarie en Verder Vertrekken etc. tot Budel, 1771.’
Uit het plan blijkt dat de benedenverdieping bestemd was voor overdekte marktplaats, ‘gaaren en bottermarkt’, waar producten van boerderijen uit Budel en omstreken konden worden verkocht. Het is immers zo dat de lokale overheid in die tijd de aangewezen instantie was om de dorpseconomie te bevorderen. Zij stelde hiervoor dan ook de eigen ruimte beschikbaar. Een klein gedeelte van de benedenverdieping werd ingenomen als ruimte ‘voor de Brant Spuydt’.
Op de eerste verdieping, ‘de 2de gront’, bevonden zich de volgende vertrekken: een ‘Secretarie’, een ‘Camer voor Schepen’, een drietal ‘Gevangenhocken’ en een ‘Geysel Camer’.

Lees verder…..

Pastoor Verbakel, eerste pastoor van Budel-Schoot, 1917-1946

Antonius Verbakel werd geboren op 15 mei 1874 te Beek en Donk en priester gewijd in 1903.
Budel-Schoot had vanaf 1908 weliswaar een eigen kerkje,  maar was nog geen zelfstandige parochie en viel onder de parochie O.L.V. Visitatie te Budel. Op zon- en feestdagen, op eerste vrijdagen in mei en alle werkdagen in oktober werd hier de H. Mis opgedragen door de tweede kapelaan van Budel (tot 1917 was dat kapelaan Dekkers.

Pastorie Budel-Schoot

Per 22 juni 1917 werd Budel-Schoot een zelfstandige parochie met als pastoor Antonius Verbakel. Als naam voor de parochie werd gekozen O.L. Vrouw Visitatie naar de moederkerk in Budel. Pastoor Verbakel had nog geen pastorie maar ging voorlopig in pension bij de familie Vogels-Deeben (Pater Ullingsstraat 9). Op 24 juli 1918 betrok hij een eigen huis, later bewoond door de familie Kuipers (Grootschoterweg 66). In 1924 werd de huidige pastorie gebouwd. In de oorlogsjaren heeft hij nog ruim een jaar bij de familie Hegge (Grootschoterweg 100) ingewoond, nadat de pastorie door de Duitsers gevorderd was. Het kerkje was al snel te klein en onder zijn impuls werden plannen gemaakt voor een nieuwe kerk. Hiermee werd in 1929 begonnen onder architect Joseph Franssen uit Roermond en op 17 januari 1930 werd ze in gebruik genomen. Door pastoor Verbakel werd ook de Derde orde van de H. Franciscus opgericht. Leden hiervan vormden een naaikrans, die de bibliotheek verzorgden en elk jaar een fancy fair hielden voor charitatieve doeleinden. De pastoor was vooral gezien vanwege zijn goedheid en eenvoud. Verschillende onderlinge ruzies wist hij met kalmte en wijs beleid bij te leggen. Hij overleed in functie op 4 juli 1946 en werd te Budel-Schoot bijgezet in de voor hem bestemde grafkelder op 8 juli daarop volgend.
Later werd een gedeelte van de Dwarsweg naar hem vernoemd: De Pastoor Verbakelstraat.

Bron:
H. Jaspers , Straatnamen III (Pastoor Verbakelstraat)  in: Aa-kroniek 1983-3.